سخت ترین ساز های موسیقی برای یادگیری

سخت ترین ساز برای یادگیری در هنگام شروع موسیقی چیست؟

این سوالی است که اغلب توسط هنرجویان مشتاقی که می‌خواهند نواختن یک ساز را یاد بگیرند پرسیده می‌شود. تقریبا همه سازها با تمرین زیاد و پشتکار قابل یادگیری هستند اما برای نواختن بعضی از آنها باید زمان بیشتری را صرف کنید تا به نتیجه دلخواه برسید.

در این مطلب، به برخی از سخت‌ترین سازهای موسیقی که یادگیری آنها برای نوازندگان مبتدی و با تجربه چالش برانگیز است نگاه می‌پردازیم.

  • ویولن

ویولن یک ساز زهی و آرشه‌ای است که تاریخچه آن به قرن 9 میلادی برمیگردد. نقش این ساز در ارکسترها و اجراهای زنده بسیار پررنگ است و حضور آن در فرهنگ‌ها و کشورهای مختلف دیده می‌شود.

نوازنده ویولن با قرار دادن انگشتان دست چپ و فشار و جابجایی انگشتان، طول سیم‌ها را تغییر می‌دهد که باعث ایجاد نت‌های متفاوت می‌شود. نحوه قرار گیری ساز و حرکت دادن آرشه ویولون مهارت بالایی نیاز دارد و این یکی از دلایلی است که آن را تبدیل به سخت ترین ساز برای یادگیری کرده است. بعلاوه، ویولن پرده بندی ندارد و نوازنده فقط با آموزش و تربیت شنوایی می‌تواند نت‌های مختلف را تشخیص دهد.

  • کر

کُر یا هورن از خانواده سازهای برنجی می‌باشد که در سال 1650 در فرانسه ساخته شد. این ساز از لوله‌ای نسبتاً طولانی درست می‌شود که برای سادگی دست گرفتن و نواختن آن را به صورت مارپیچ خم می‌کنند. قطر لوله ساز کر به تدریج زیادتر می‌شود، بطوریکه در نزدیک دهان باریک است و به تدریج گشادتر می‌شود.

  • ارگان

ارگان یک ابزار موسیقی با صفحه کلید است و از یک یا چند قسمت تشکیل شده است که هرکدام کیبوردهای مختلفی دارند و با دست ها یا پاها نواخته میشود. ارگان یک قطعه ی هنری نسبتا قدیمی است که تا قبل از انقلاب صنعتی به عنوان یکی از پیچیده ترین ابزارهای مکانیکی دست ساز انسان شناخته میشد. ارگان قلب و روح سنت موسیقی غرب بوده است. یکی از ویژگی های برجسته ی این ساز، توانایی آن برای تولید کوچکترین صداها تا قدرتمندترین آن است.

  • ابوا

ابوا نوعی ساز بادی است که با مواد مصنوعی ساخته می‌شود و تقریبا 65 سانتی‌متر طول دارد. این ساز دارای کلیدهای فلزی و سوراخ‌های مخروطی شکل است که صدا با دمیدن در آنها تولید می‌شود. نواختن ابوا سخت‌تر از نواختن سازهای بادی دیگر مانند فلوت و کلارینت است و مهارت زیادی لازم دارد ولی با این حال در میان انواع گوناگون سازها ابوا به دلیل صدای نافذ و مشخص آن، به راحتی قابل شنیدن است.

  • نی انبان

نی‌انبان یک ساز بومی است که اغلب در مجالس عروسی و شادی نواخته می‌شود. این ساز شناخته شده‌ترین ساز موسیقی جنوب ایران است. نی انبان 9 نوت دارد که باید در فشار ثابت نواخته شود. نحوه‌ی فوت کردن و تولید صدا از ساز نی کمی زمان بر است و به تمرین و حوصله زیادی احتیاج دارد.

این ساز یک لوله دارد و انتهای آن به کیسه‌ای وصل است که نوازنده آن را به دهان می‌گذارد و از این طریق کیسه را پر باد می‌کند و در نتیجه فشار بازو بر روی کیسه که هنگام نواختن آن را زیر بغل گرفته ‌است؛ هوا را به داخل لوله دوزله می‌فرستند و با انگشتان خود سوراخ‌ها را باز و بسته می‌کند.

  • چنگ

چنگ نوعی ساز زهی است که از مشهورترین سازهای باستانی ایران بوده است. ساز چنگ غالباً از چوب‌های گردو و افرا ساخته می‌شود و از سازهای گرانقیمت محسوب می‌شود. این گرانی قیمت به خاطر ساختمان پیچیده و ساختن دشوار آن است. چنگ، سازی رشته‌ای است که با انگشت نواخته می‌شود. این ساز نیز به خاطر حالت قرار گیری انگشت ها روی سیم و ضرورت کنترل پدال های آن با پا برای صاف یا تیز کردن صدا، کمی دشوار است

  • پیانو

پیانو مشهورترین ساز صفحه کلید دار است که توسط ضربه نوک انگشتان نواخته می‌شود. پیانو در بین همه سازها بالاترین دامنه صوتی دارد و صدای آن با فشرده شدن کلاویه‌ها بوجود می‌آید.  اکثر افرادی که دوست دارند نواختن پیانو را یاد بگیرند معمولا با 3 تا 5 سال تمرین می‌توانند به نتیجه دلخواه برسند اما در نظر داشته باشید که پیشرفت شما  بستگی به میزان تلاشتان دارد.

  • گیتار کلاسیک

گیتار یک ساز زهی است که طرفداران بسیار زیادی دارد. گیتار در سبک های مختلفی مانند پاپ، کلاسیک، فلامنکو و… آموزش داده می شود. گیتار کلاسیک از آن دسته سازهایی است که اکثر جوانان اشتیاق خاصی به یادگیری آن دارند هرچند نواختن گیتار نیاز به تمرین و صبوری فراوانی دارد و شما باید ساعتها متمادی تمرین کنید. چه بسا تمرین زیاد این ساز باعث سوزش و کبودی در نوک انگشتان می شود.

  • آکاردئون

آکاردئون یک ساز بادی است که در اوایل قرن نوزدهم در اروپا ابداع شد. آکاردئون از نوع دستگاه های موسیقی می‌باشد که حالت مستطیل شکل دارد و نوازنده با در دست گرفتن آن و دادن حرکت‌هایی به آن صداهای دلنشینی تولید می‌کند. هماهنگ شدن دست ‌ها و تامین جریان باد در ساز از دشواری‌های یادگیری آکاردئون می‌باشند.

  درام

درام مجموعه‌ای از طبل‌ها و دیگر سازهای کوبه‎‌ای است که توسط یک نوازنده و با استفاده از دو چوبک طبل نواخته می‌شود. برای نواختن این ساز عضلات دست و پا هر دو درگیر هستند. هماهنگ کردن بیت با ضربه های دست مهمترین چالشی است که هنرجویان در ابتدای یادگیری این ساز با آن روبه رو خواهند بود.

 

کامنت ها (0)

    مقالات مرتبط

    پرفروشترین آهنگ های محمد علیزاده

    0 بازدید·24 ساعت قبل

    نظرسنجی انتخاب صدای سال 1399 ایران در مجله تایم

    57 بازدید·2 ماه قبل

    نظرسنجی خبرگزاری برنا در مورد بهترین خواننده تیتراژ سریال های تلویزیونی 1400

    37 بازدید·2 ماه قبل

    نتایج آرا بهترین خواننده تیتراژ فیلم سال 95 در برنامه سه ستاره

    35 بازدید·2 ماه قبل

    کلیه حقوق ویکی تاپ متعلق به شرکت فناوری اطلاعات پندار می باشد.